X
تبلیغات
زولا

لاله چهل وششم

تاریخ : پنج‌شنبه 6 آبان‌ماه سال 1395 در ساعت 20:51


ما هنوز زنانی داریم که از دیدن تصاویر پورن دچار شوک میشن و بعد از مواجهه تصادفی با چنین چیزی، با چهره‌ای بهت‌زده به رفقاشون میگن «وای نمی‌دونی چه عکسی توی گوشی پسره بود». یعنی حالتی ایجاد میشه که برای تخلیه روانی وادار میشن برن برای یکی دیگه تعریف کنن (زن‌ها بدلایل فیزیولوژیکی یا تربیتی که من نمی‌دونم، تاب حل یک مواجهه سنگین در درون رو ندارن. باید بیارنش بیرون بعد حلش کنن). باید زندگی خصوصی این‌ها جالب باشه.. زن‌هایی مثبت سی‌سال، که مثلا تصوری از ماکزیمم‌های بدنی مردها ندارن، یا تصوری از ماکزیمم‌های هوسرانی همجنس‌های خودشون هم ندارن. یه آکبندی معصومانه‌ای در این‌ها هست، اما در عمل یک‌جور بیچارگیه. حیا و عفت تحمیلی، باعث شده حتی در دهه سوم و چهارم زندگی‌شون هم از ماکزیمم‌های خودشون بی‌خبر باشن. یعنی حتی کنجکاوی‌شون هم زنده به گور شده.‌ شما یه اسپیکر هم میخری برای سینمای خانگی خونت، حداقل یه بار ولومش رو میبری تا ته تا ببینی ماکزیممش چه حالت و چه حسی داره‌. طبیعیه که دیگران دوس ندارن شما رو در اون حالت‌ها ببینن، ولی برای خودت که باید یه کانال جداگانه‌ای اختصاص داده باشی. این زن‌ها، کلا اون کانال رو ندارن. انگار یکی عصب‌کشی کرده روت‌کانال رو! انگار برای خودشون نیستن. ساخته شدن تا رضایت دیگران و «جمع» رو جلب کنن‌، حتی بیست و چهارساعته. 
یکی‌شون رو میشناختم که هرروز تمرین بوسیدن میکرد! و من متحیر که مگه بوس هم تمرین می‌کنن؟ معتقد بود لازمه، تا اگه یه روز عشقش پیدا شد «بلد» باشه انجام بده! انگار یکی فیلمبرداری می‌کنه ازون حرکت بعد روی پرده سینماهای سراسر آمریکا پخش میشه. انگار یه جور مناسکه، مثل وضو گرفتن، که باید بلد بشی. برای خودش این احتمال رو قائل نبود که ناخودآگاه لباشو یهو بچسبونه به صورت یه مرد، حالا چه شکل استانداردی داشته باشه یا نداشته باشه. اصلا ناخودآگاهی وجود نداره انگار. 

برای همینه که فکر می‌کنم زنده به گور کردن دختران هنوز منسوخ نشده
https://plus.google.com/u/0/+EricCalabros/posts/2DPVdG974qU
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیکی :
وب / وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد